Yıl 2018...
Evin Akıl

Evin Akıl

Yıl 2018...

25 Aralık 2018 - 11:14

Sokaklarda hala yatağına aç giren insanlar var. Ne acı değil mi? Küçücük çocuklar, sokakta o minik  bedenleriyle sırf evlerine bir katkıda bulunabilmek için çırpınıyorlar. Biz elimizdekilerle yetinmezken, o küçük bedenler bizlerin eskilerini bayramlık gibi görüp, her gün gözlerinden sakınıp saklayarak giyiyorlar. 

 

            Öyle bir dönemdeyiz ki düşene yardım etmek yerine, bir tekme de biz atmak için sıraya girmiş durumdayız…

 

           Geçenlerde sokakta yürürken, minik bir çocuk ve anne el ele tutuşmuş, ellerini açmış, utana sıkıla insanlardan yardım istiyorlar. Bir gün evvel de öyle bir yağmur yağmış ki havanın soğukluğu vücutlara işliyor resmen, herkesin yaptığı gibi bende umursamadan geçmeye çalıştım o ablanın yanından, 5-6 adım attım atamadım,  vicdanım o ara isyan etmeye başladı. Benim de o minik bedenin yerinde olabileceğimi düşündürdü bana ve vicdanımın sesini dinleyerek hemen döndüm o küçük çocuğun ve annesinin yanına. Yanağına küçük bir öpücük kondurmamla sanki o minik bedenin vicdan titreten soğuğu benim vücuduma işledi. O minik bedenin ne suçu vardı ki? Her şeyden habersiz kendi yaşıtındakilere bakıp, onlar gibi oyun oynayıp, istediği oyuncağı alıp oynamak yerine, o buz gibi havada annesiyle, toplayacağı parayla belki karnını doyuracaktı. Velhasıl öptüm çocuğu, minik ellerine sıkıştırdım bir şeyler. Belki ben verdiğimle fakir olmadım, onlar da zengin olmadı ama umut oldum o minik bedene…

 

Hayat bu, sizlerde unutmayın ki yapacağınız iyilikler de kötülükler de, elbet bir gün bir yerlerde karşınıza çıkar. Beni derinden etkileyen, basit gibi gözüken bu olaydan sonra derin düşüncelere daldım. Bizler ne ara bunları düşünmeden yaşar olduk? Ne ara bu kadar doyumsuz, memnuniyetsiz olduk? Nasıl bu kadar duyarsız olduk? Anlamış değiliz…

 

            Bu satırları okurken bir dakika durup düşünmeyi deneyin, siz de hayatınızın belli zamanlarında çevrenizde olanlara duyarsız kalıyor musunuz? Eğer öyle iseniz, unutmayın ki bu serüvenin bir sonu var.

 

 Maalesef yarın bizlere ne olacağı belli değil… Kimseyi kırmamaya özen gösterin gibi defalarca kez söylenmiş klişe sözleri söylemek istemiyorum. İncittiğiniz yürekleri onarmayı deneyin, yaptığınız iyiliği sadece sizin bilmenizin yeterli olduğunun bilincine varın. Yarınlarımızı minik bedenlerin devam ettirip, bizden devralacağını, yöneteceğini unutmayalım. Onlara saygı, sevgi ve erdemli bir şekilde davranmaları gerektiğini lütfen şimdiden aşılayalım.

YORUMLAR

  • 8 Yorum
  • Büşra mutlu
    2 ay önce
    En büyük eksikliğimiz budur vicdan meselesi. Ne de güzel anlatılmış tebrik ederim... yüreğinize ellerinize ve kaleminize sağlık...
  • Deniz Tuş
    2 ay önce
    Canım Evin.. Ne de güzel gönülden yazmışsın.. Ne de güzel hissettirdin bize gözümüzün önünde olan şeyleri ama farketmediklerimizi.. Sabırsızlıkla diğer yazılarını bekliyor başarılarının devamını diliyorum..
  • Nida Köse
    2 ay önce
    Çok içten ve gerçek bir yazı olmuş sizi tebrik ediyorum evin hanım. Bir sonra ki yazılarınızı büyük bir heyecanla bekliyorum.
  • Buse Nur Aslan
    2 ay önce
    Vermek istediğin mesajı okura hissettirerek ve sıkmadan yazmışsın tebrik ediyorum seni. Diğer yazılarını sabırsızlıkla bekliyorum. Başarılar Evincim
  • N. Y.
    2 ay önce
    Vermek istediğiniz mesajı, hiç sıkmadan yalın bir dille yazmışsınız, bir sonraki yazınızı merakla bekliyorum. Başarılarınızın devamını dilerim.
  • Mürşide Mutlu
    2 ay önce
    Tebrik ederim Evinciğim.Ne kadar da güzel drğinmişsin minik bedenlerin ızdırabına.İnsanların vurdum duymazlığına.
  • Taha Can GÜRLEK
    2 ay önce
    Günümüz dünyasını güzel özetleyen bir yazı olmuş. Başarılarının devamını dilerim...
  • Evin Akıl
    2 ay önce
    Canım tahacım teşekkür ediyorum

Son Yazılar